De weg van de hoop

Soms heb je woorden nodig die niet iets oplossen, maar wel iets openen. Woorden die helpen om te blijven staan voor wat ertoe doet, juist wanneer de uitkomst onzeker is.

De ‘weg van de hoop’, kennelijk onterecht toegeschreven aan Václav Havel, is zo’n tekst. Een uitnodiging om te blijven handelen vanuit wat zinvol is, los van resultaat of succes.

Dit gedicht raakt aan waar wij bij mpowr voor staan. Aan werken en leven vanuit regie, zingeving en verantwoordelijkheid. En aan de diepe overtuiging dat echte verandering begint bij hoe we ons verhouden tot onszelf, tot elkaar en tot het systeem waarvan we deel uitmaken. Want dat systeem dat zijn wij.

We delen dit gedicht hier in zijn geheel, omdat het ons helpt om te blijven kiezen voor wat klopt en richting te bepalen.

Neem de tijd om te lezen. En lees vooral wat er voor jóu in zit. En geniet daarbij van het prachtige beeld ‘Hoop’ van Renée van Heusden op de foto hierboven.

De weg van de hoop.

Diep in onszelf dragen we hoop:
als dat niet het geval is,
is er geen hoop.

Hoop is de kwaliteit van de ziel
en hangt niet af
van wat er in de wereld gebeurt.

Hoop is niet te voorspellen
of vooruit te zien.
Het is een gerichtheid van de geest,
een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.

Hoop in deze diepe krachtige betekenis
is niet het zelfde als vreugde
omdat alles goed gaat
of bereidheid je in te zetten
voor wat succes heeft.

Hoop is ergens voor werken
omdat het goed is,
niet omdat het kans van slagen heeft.

Hoop is niet hetzelfde als optimisme
evenmin de overtuiging
dat iets goed zal aflopen.
Wel de zekerheid dat iets zinvol is
afgezien van de afloop,
het resultaat.

Gedicht van onbekende dichter,
geïnspireerd door de gedachten van Vaclav Havel