Ga naar hoofdinhoud

Je lichaam: een rijke bron van informatie!

“Ik ben kapot. Ik zie het niet meer zitten en overweeg helemaal te stoppen als huisarts.”

Met deze hartenkreet kwam huisarts Ellen binnen voor een eerste coaching sessie. Ze is al 16 jaar huisarts, waarvan 15 jaar in haar eigen praktijk.

In deze onrustige tijden geen ongebruikelijke gebeurtenis. Herken je deze gedachten? Herken je dat de stress en onrust je zo moe heeft gemaakt, dat je je werk niet meer ziet zitten?

Dan is dit het moment om ‘stop’ te zeggen. Alle bezinningsvragen even laten rusten, maar eerst de focus te leggen op je lichaam. Wanneer je ‘kapot bent’ ben je namelijk niet in staat om grote ingrijpende beslissingen te nemen. Die neem je dan met een brein wat niet op volle mogelijkheid functioneert.

Zou het niet mooi zijn om de signalen van je lichaam eerder op te pikken? Je lichaam bezit veel wijsheid, die je enorm kan dienen. Hoe vaak zeg je niet tegen je patiënten: ‘Luister goed naar je lichaam’? Je lichaam weet eerder dan je brein, dat je dorst hebt. Ook emotie voel je vaak eerst in je lichaam: een drukkend gevoel, je hart dat sneller gaat kloppen, je adem die plots oppervlakkig wordt of die je plots inhoudt.

Door je lichaam even aandacht te geven in het moment kan je al deze signalen vroeger oppikken. Daarin kan je jezelf trainen. Hier wat voorbeelden, die je kan benutten om regelmatig je eigen lichaam te ‘voelen’:

  • Door zo af en toe bewust te ademen tussen twee patiënten in.
  • Door je patiënt zelf op te gaan halen en dan even te lopen.
  • Door dat telefoontje met die collega staand te doen.
  • Door je bewust te zijn van wat en hoe je eet als je luncht.
  • Door je overleg met die andere collega lopend te doen.
  • Door een ‘bodyscan’ te doen tussen twee overleggen in.
  • Door….wat kan jij hier verder nog verzinnen voor jouw specifieke situatie?

Zoveel artsen voelen nu het water aan de lippen staan. Ze redden het net. En in overlevingsmodus is het risico dat een arts als reflex nóg meer de focus zal richten op de patiënten en zichzelf nóg meer zal vergeten. En pas aan de bel zal trekken, als het écht niet meer gaat.

Dus laat dit een oproep zijn aan iedere arts: het zuurstofkapje eerst op jezelf zetten, voordat je je patiënt helpt. En daar hoort bij: oefen met meer te luisteren naar de signalen van je lijf! Zodat je dan beter (en eerder!) kan doen wat er nodig is, om jouw eigen energie op peil te houden. En je lijf in balans te voelen, ondanks de omstandigheden.

Overigens heeft Ellen na 8 sessies haar energie weer op peil en heeft besloten huisarts te blijven. Wel heeft ze een aantal cruciale veranderingen in haar praktijk ingevoerd, waardoor zij op een manier kan werken, die haar energie geeft en haar beter in balans houdt.

 

Back To Top

Vraag onze brochure aan